18 Ocak 2010 Pazartesi

Sıkılarak Gülümsüyorum


evet bu yüzden anlatamıyorum yorgunluğumu kimseye.bu inceliği bana yakıştıranlar tabii cahil insanlar. ötekilerle artık görüşmüyorum darıldım onlara.onlar bu dargınlığımın farkında değil ama.kapıdan çıkıp gidilince hemen unutuluyorum.bir de benimle uğraşacak vakitleri yok!çünkü uğraşmaya değmiyorum.ben de darıldım onlara işte.yolda onlardan birini görünce,sıkılarak gülümsüyorum.içimden geçenleri saklamak istiyorum.onların içinden ne geçtiğini anlayamıyorum;yüzlerinden belli olmaz ki duyguları.bu nedenle yüzlerini görmek içime sıkıntı veriyor .sıkıntıma onlar sebep oldu sanki.hepsi de sanki hiçbir şey olmamış gibi rahatça yürüyor yolda.karşıdan karşıya emin adımlarla geçiyorlar.günlük yaşayışlarını sürdürüyorlar.galiba yalnız ben yoruldum ve bu yorgunluğu yaşamak zorundayım.Oğuz Atay

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder